(Nie)znane słowa (nie)znanych osób...

Douglas Preston (1/3) - cytaty

Strona:

123

Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #184
Przeszłość była i minęła. Jutro pozostawało nieznane, dopiero miało nadejść. Nie był w stanie tego kontrolować. Jedyne, co mógł kontrolować, czym mógł żyć, to tu i teraz. Ta świadomość nie poprawiała sytuacji - ale pomagała ją znieść.
--- 2012-01-14 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #185
A jakie jest samo piekło? Naszym przodkom mówiono, że to płonące jezioro siarki, w którym potępieni smażą się całą wieczność; straszliwy piec, którego płomienie nie niosą światła, lecz tylko podkreślają ciemność. I w tamtych mniej skomplikowanych czasach taki obraz wystarczał. Powiem wam, że naprawdę w to wieżę, dla niektórych piekło jest właśnie takie. Ale to nie jedyne piekło bracia i siostry. Jest ich niezliczona ilość. Każdemu z nas zostało jakieś przeznaczone. Lucyfer może nie dorównuje naszemu Bogu, ale był naprawdę potężnym aniołem, a jako taki ma moc przekraczającą nasze skromne możliwości pojmowania. Musicie zawsze pamiętać o jednym Lucyfer, szatan, został wyrzucony z raju przez swą niepohamowaną zawiść i zło. Z nieustannej zazdrości i pragnienia zemsty wykorzystuje nas jako pionki w grze. Jak odtrącone dziecko nienawidzi faworyzowanego rywala, tak on nienawidzi nas za to, czym jesteśmy: ukochanymi dziećmi Boga. A któż z nas może mieć choćby cień nadziei, że zrozumie głębię jego bezdennego gniewu? Każdy człowiek, którego uda mu się zdeprawować, każda dusza, którą zabiera, jest dla niego zwycięstwem - pięścią wygrażającą Bogu. On zna słabości każego z nas, nasze małostkowe pragnienia; wie, co łechce naszą próżność, co budzi chciwość, pożądanie czy okrucieństwo. Przed nim nie mamy tajemnic. Przygotował pokusy na miarę każdego z nas; stworzył tysiące sposobności, abyśmy zboczyli w ciemność. A kiedy już mu się uda zwabić duszę do swojego królestwa, kiedy znowu wygra - czy myślicie, że zadowoli się pozostawieniem jej w takim ogólnym piekle? Jeśli tak myślicie, to jesteście w błędzie, przyjaciele. On, który zna wszystkie nasze słabości, zna też nasze lęki. Nawet te, których być może sami nie znamy. By zwycięstwa dopełnić i skazać ofiarę na maksymalne cierpienie, stworzy indywidualne piekło dla każdego z potępionych, takie, jakie najtrudniej będzie mu znosić. A co najgorsze, będzie ono trwać wiecznie. Wiecznie. Dla niektórych może to oznaczać właśnie jezioro płonącej siarki. Dla innych zamknięcie w czarnej trumnie, bez ruchu, światła, dźwięku; będą chcieli krzyczeć, ale głos nie wydobędzie się z ich gardeł, tylko obłęd będzie narastał przez całe wieki. Innym szatan zgotuje, powiedzmy, wieczność duszenia się. Wyobraźcie to sobie, przyjaciele. Wyobraźcie sobie, że wstrzymaliście oddech na dwie, może trzy minuty. Wyobraźcie sobie rozpaczliwe łaknienie tlenu, potworną torturę. A w piekle nie da się odetchnąć z ulgą, wciągnąć słodkiego, rześkiego powietrza. Nie ma też niebytu - będzie tylko ta chwila ekstremalnej agonii rozciągnięta na wieczność.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #183
Sen jest niefortunną biologiczną koniecznością, to zarówno strata czasu, jak i wystawianie człowieka na niebezpieczeństwo.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #182
Rozumie pan teraz? To nie jakieś zwykłe skrzypce. One żyją. Czy rozumie pan, D'Agosta, czemu dźwięk stradivariusa jest taki piękny? Ponieważ jest śmiertelny. Ponieważ jest jak bicie ptasiego serca w locie. Przypomina, że wszystko, co piękne, musi umrzeć. Absolutne piękno muzyki w jakiś sposób odbija się w jej ulotności i kruchości. Oddycha przez jeden olśniewający moment - a potem się kończy. Na tym polegał geniusz Stradivariego: zamknął ten moment w drewnie i pokoście. Unieśmiertelnił śmiertelność.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #181
A jeśli plan nie zadziała, jestem wielkim zwolennikiem improwizacji.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #180
Problem w tym, że rozwścieczony tłum nie zachowywał się jak normalna istota ludzka. Tłum nie reagował na mowę gestów. Tłum nie słuchał niczego oprócz siebie. Z tłumem nie można było dyskutować. Tłum mógł z entuzjazmem popełnić akt przemocy, którego poszczególni jego członkowie nigdy nie zaakceptowali.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #179
Na czoło rozgrzanego tłumu zawsze przedostają się wariaci. Kibice stoją z tyłu, licząc, że trafi im się szansa na bicie, kiedy przeciwnik będzie już leżał bezbronny. Ale ci z przodu to zabójcy.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #178
Powiedziałem, że dla każdego z nas jest osobne piekło, które czeka na nasze przybycie. Za sprawą szatana zaś tak łatwo jest je znaleźć; zbudował do niego szeroką, wygodna i prostą drogę. O ileż łatwiej jest nam nią podążać, płynąć z prądem, iść bezmyślnie tą przyjemną aleją, niż szukać ukrytej, wyboistej ścieżki do nieba.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #177
Honor nigdy nie jest przestarzały.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #176
Czy możesz sobie wyobrazić, Vincencie, jak wyglądałby renesans, gdyby Dawid Michała Anioła został wyrzeźbiony w zielonym marmurze?
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #175
Nie żyj przeszłością - będziesz widział, co straciłeś, ale nie, co znalazłeś.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #174
Uczucie nierealności wzrosło. Próbował skupić się na pulsującym bólu palca; dopóki go czuł, wiedział, że jeszcze żyje. Jeśli czegoś się bał, to chwili, kiedy ból się skończy...
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #173
Nieważne, czy jesteś bankowcem z Wall Street, czy sezonowym robotnikiem z Amarillo. Śmierć nie jest wybredna. Wielki czy mały, bogaty czy biedny, każdy z nas umrze. Wiedzieli o tym ludzie w średniowieczu. Wiedzieli nasi przodkowie. Popatrzcie na stare nagrobki. Co zobaczycie? Wizerunki uskrzydlonej śmierci i najprawdopodobniej słowa «Memento mori». Pamiętaj, że umrzesz. Myślicie, że tamten młody człowiek kiedykolwiek się nad tym zastanawia? Zdumiewające... Tyle wieków postępu, a jednak straciliśmy z oczu tę jedną, fundamentalną prawdę, którą nasi przodkowie stale mieli w pamięci. Dawny poeta Robert Herrick zapisał tak: «Nasze życie jest krótkie, a dni mkną tak szybko jak słońce po nieboskłonie. I jak obłok pary lub kropla deszczu, raz zgubione, już nigdy się nie odnajdą».
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #172
Istnieje pewna zasada: im bardziej obiekt nie chce udzielić informacji, tym cenniejsze się okażą, gdy ich wreszcie udzieli.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #171
Wszyscy się rodzimy, mając możliwości.
--- 2006-02-04 ---
Douglas Preston, Lincoln Child „Siarka” (książka) • #170
Czasami drobiazgi mówią najgłośniej.
--- 2006-02-04 ---
Strona:

123

« Stanley Milgram  •  Lincoln Child »