(Nie)znane słowa (nie)znanych osób...

Najnowsze cytaty (50/196)

<< < 50 > >>
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2383
To naturalne, że w trakcie nauki popełniamy błędy — właśnie w ten sposób przyswajamy sobie wiedzę i doskonalimy swoje umiejętności. To wcale nie znaczy, że jesteśmy głupi.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2382
Skojarzenie między błędami a głupotą jest tak głęboko zakorzenione w kulturze amerykańskiej, że odkrycie, iż nie wszystkie kultury podzielają naszą „błędofobię”, może się nam wydawać szokujące.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2381
Oto inna wersja trzeciej drogi Peresa — wyartykułować swoje przekonania, oddzielając je od siebie: „Kiedy ja, porządny, inteligentny człowiek, popełniam błąd, pozostaje porządnym, inteligentnym człowiekiem, a mój błąd pozostaje błędem. Teraz muszę się zastanowić, jak mogę naprawić to, co zrobiłem”.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2380
Jedno z niekorzystnych następstw przekonania, iż błędy świadczą o głupocie, polega na tym, że ludzie nie uczą się na własnych błędach. Niepotrzebnie narażają się na kolejne straty.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2379
Ludzie sądzą, że błędy świadczą o głupocie tych, którzy je popełnili. W połączeniu z charakterystyczną dla naszej kultury skłonnością do zapominania o tym, co zdarzyło się dawniej niż miesiąc temu, takie podejście oznacza, że ludzie traktują błędy jak wyjęte z ogniska, gorące ziemniaki — próbują się ich pozbyć tak szybko, jak to tylko możliwe, nawet jeśli muszą je podrzucić komuś innemu.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2378
Od czasu do czasu każdy z nas musi podejmować trudne decyzje. Nie wszystkie nasze wybory będą słuszne i mądre. Niektóre spośród tych decyzji są niezwykle skomplikowane, a my nie jesteśmy w stanie przewidzieć ich następstw. Jeśli zdołamy się oprzeć pokusie usprawiedliwiania swoich działań w sposób sztywny i nacechowany nadmierną pewnością siebie, to pozostawimy wystarczająco dużo miejsca na empatię i świadomość ogromnej złożoności życia — między innymi na zrozumienie, że to, co nam wydawało się słuszne, w oczach innych mogło wyglądać zupełnie inaczej.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2377
Pewność siebie jest cechą pożądaną i użyteczną. Nikt z nas nie chciałby mieć lekarza, który bez przerwy by się wahał i nie był w stanie podjąć decyzji dotyczącej sposobu leczenia, ale wszyscy chcemy, aby nasz lekarz był człowiekiem otwartym i gotowym się uczyć. Podobnie większość nas nie chciałaby zrezygnować z namiętności i przekonań, które nadają naszemu życiu sens i koloryt. Jednak nieugięte pragnienie, żeby zawsze mieć rację, nieuchronnie prowadzi do błędnego przeświadczenia o własnej nieomylności. Kiedy zdecydowanym przekonaniom nie towarzyszy pokora i akceptacja własnej omylności, ludzie mogą z łatwością przekraczać granicę między zdrową pewnością siebie a arogancją.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2376
Zastanówmy się przez moment nad korzyściami, jakie pociąga za sobą umiejętność oddzielania wzbudzających dysonans myśli, (...). Przyjaźnie, które w przeciwnym razie mogłyby się zakończyć w gniewie, nadal trwają; błędy, które mogłyby zostać zbagatelizowane jako nieistotne, są poddane rzetelnej, krytycznej ocenie, a ten, kto je popełnił, musi ponieść za nie odpowiedzialność. Ludzie mogą pozostać szczerze oddani swojemu krajowi, religii, partii politycznej, małżonkowi czy rodzinie, a jednocześnie rozumieją, że sprzeciw wobec działań i decyzji, które wydają im się niewłaściwe, błędne lub niemoralne, nie jest przejawem braku lojalności.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2375
Cała sztuka polega na tym, żeby zidentyfikować dwa sprzeczne przekonania, które wywołują w nas nieprzyjemne napięcie, a następnie znaleźć sposób na konstruktywne usuniecie tej sprzeczności lub — jeśli okaże się to niemożliwe — nauczyć się z nią żyć.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2374
W życiu prywatnym jesteśmy zdani na siebie, a to wymaga samoświadomości. Kiedy zrozumiemy, jak i kiedy pojawia się u nas potrzeba redukcji dysonansu, będziemy w stanie uważnie śledzić ten proces, a w wielu wypadkach — zdusić go w zarodku. (...), będziemy mogli się zatrzymać, zanim ześlizgniemy się zbyt daleko po zboczu piramidy. Przyglądając się własnemu postępowaniu krytycznie i beznamiętnie, tak jakbyśmy obserwowali kogoś innego, mamy szansę przerwać błędne koło „działanie — samousprawiedliwienie — bardziej zaangażowane działanie”. Możemy się nauczyć zostawiać nieco wolnej przestrzeni między swoimi odczuciami a sposobem, w jaki reagujemy — zdobyć się na chwilę refleksji i zastanowić się, czy naprawdę chcemy kupić kajak w środku zimy, niepotrzebnie narażać się na dalsze straty, kurczowo trzymać się przekonania, które nie znajduje potwierdzenia w faktach. Możemy nawet zmienić zdanie, zanim nasze myśli zastygną, tworząc utrwalony, niezmienny wzór.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2373
Władza bez odpowiedzialności jest przepisem na katastrofę we wszystkich sferach życia.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2372
Najlepszym lekarstwem na problem widzenia tunelowego (nazywanego potocznie „klapkami na oczach”), które dotyka wszystkich śmiertelników, jest większa ilość światła.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2371
Chyba najważniejszą nauką, jaka płynie z teorii dysonansu, jest ta, że nie powinniśmy czekać, aż ludzie wokół nas doznają nawrócenia moralnego, przemiany osobowości, nagłej zmiany zdania albo objawienia, które każe im usiąść prosto, przyznać się do błędu i zrobić to, co należy. W większości wypadków ludzie i instytucje robią wszystko, co w ich mocy, żeby zredukować nieprzyjemny dysonans w sposób korzystny dla siebie — taki, który pozwoli im usprawiedliwić swoje błędy i postępować tak, jak dotąd. Nie będą wdzięczni za informacje świadczące o tym, że ich metody prowadzenia przesłuchań doprowadziły do tego, iż niewinni ludzie zostali skazani na dożywotnie więzienie. Nie podziękują nam za wyjaśnienie, dlaczego ich badania nad nowym lekiem — badania, na które wydali miliony dolarów — są całkowicie niewiarygodne. Wreszcie, niezależnie od tego, jak zręcznie i delikatnie to zrobimy, nawet ludzie, którzy nas bardzo kochają, nie będą zachwyceni, kiedy skonfrontujemy ich najdroższe, pochlebne dla Ja wspomnienie z faktami.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2370
Potrzeba łagodzenia dysonansu jest uniwersalnym mechanizmem psychicznym, co nie znaczy, że jesteśmy skazani na to, by jej ulegać. Wprawdzie my, ludzie, nie lubimy zmian, ale jesteśmy w stanie się zmieniać, a fakt, że duża część naszych obronnych złudzeń i martwych punktów jest wbudowana w mechanizmy działania naszego mózgu, nie usprawiedliwia bierności. Mózg jest skonstruowany w taki sposób, żeby chronić nasze przekonania? I bardzo dobrze. Nasz mózg chce także, żebyśmy gromadzili w organizmie zapasy cukru, a mimo to większość nas uczy się czerpać przyjemność z jedzenia warzyw. Nasz mózg został zaprojektowany w taki sposób, żebyśmy wybuchali gniewem za każdym razem, kiedy czujemy się zaatakowani? I co z tego? Większość nas uczy się, że w takiej sytuacji warto policzyć do dziesięciu, a później znaleźć inne rozwiązanie niż spuszczenie napastnikowi srogiego lania. Znajomość mechanizmów działania dysonansu — w nas samych i w innych ludziach — pozwala nam wyłączać nasze mózgowe instalacje, a także chronić się przed tymi, którzy tego nie potrafią.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2369
Adresaci szczerego przyznania się do błędu nie są jedynymi ludźmi, którzy czerpią z tego korzyści. Uświadomienie sobie własnych błędów i wzięcie za nie odpowiedzialności może być ożywczym, uwalniającym doświadczeniem.
--- 2009-04-19 ---
Carol Tavris, Elliot Aronson „Błądzą wszyscy (ale nie ja)” (książka) • #2368
Ci odważni ludzie pozwalają nam zrozumieć istotę dysonansu i jego wewnętrzną ironię — umysł chce się chronić przed cierpieniem dysonansu za pomocą balsamu samousprawiedliwiania, ale dusza pragnie wyznać prawdę.
--- 2009-04-19 ---

123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196